Εισήγηση στην ημερίδα που διοργάνωσαν τα φροντιστήρια Πρόοδος με θέμα:
«Εφηβεία και εξαρτήσεις. Πρόληψη, παρεμβάσεις και ο ρόλος της οικογένειας. Η οικογένεια μπροστά στον έφηβο που κινδυνεύει»
Στο κρίσιμο μεταίχμιο της εφηβείας, η εξάρτηση συχνά δεν ξεκινά ως αναζήτηση της ουσίας ή της συμπεριφοράς, αλλά ως μια λανθασμένη προσπάθεια αυτοθεραπείας απέναντι στον ψυχικό πόνο, το άγχος ή το κενό ταυτότητας. Από ψυχολογική σκοπιά, η οικογένεια δεν καλείται να γίνει "αστυνόμος", αλλά ο ασφαλής συναισθηματικός λιμένας που θα επιτρέψει στον έφηβο να εκφράσει την ευαλωτότητά του χωρίς τον φόβο της επίκρισης. Η πρόληψη και η παρέμβαση δεν αφορούν μόνο τον έλεγχο, αλλά κυρίως την ενδυνάμωση των δεσμών και την καλλιέργεια μιας "ψυχικής ανθεκτικότητας", όπου το παιδί θα νιώθει ότι οι γονείς του είναι συνοδοιπόροι και όχι εξεταστές. Στη συνάντηση μας ,διερευνήσαμε πώς η κατανόηση των αναπτυξιακών αναγκών και η ανοιχτή επικοινωνία μπορούν να λειτουργήσουν ως το ισχυρότερο προστατευτικό δίχτυ απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις των εξαρτήσεων.
